Uydu İmajları Buzulların Süratle Eridiğini Ortaya Çıkardı

Global ısınma ya da global iklim değişikliği, tesirini inkar edemeyeceğimiz kadar çok hissettiğimiz bir gerçek. İşin makûs yanı, insan kaynaklı bu global iklim değişikliğinin tesirlerinin hızlanarak artıyor olması. Nature’da yayınlanan yeni bir araştırmaya nazaran Dünya, 15 yıl öncesine nazaran yüzde 31 daha süratli kar ve buz kaybı yaşıyor.

20 yıllık uydu datalarını mercek altına alan bilim insanları, Dünya’da bulunan 220 bin dağ buzulunun sırf 2015 yılından bu yana 328 milyar tondan fazla kar ve buz kaybettiğini ortaya çıkardı. Bu ölçü, Konya’yı her yıl 7 buçuk metre suyun altında bırakacak kadar suyun, okyanuslara karıştığı manasına geliyor.

Yıllık buzul kaybı oranı 78 milyar ton artış gösterdi

Araştırmaya nazaran 2015 yılından 2019 yılına kadar yıllık dağ buzulu erime oranı, 2000’dan 2004 yılına kadarki yıllık erime oranına kıyasla 78 milyar ton artış göstermiş durumda. Daha da değerlisi kaybedilen su hacmi, son 20 yılda iki katına çıkmış durumda. Tüm dünyadaki buzul kaybının yarısının ABD ve Kanada topraklarında gerçekleştiğini de aktaralım.

Araştırma, İzlanda ve İskandinavya dışında dünya çapında neredeyse tüm buzulların erime gösterdiğini ortaya koyuyor. Araştırmanın müellifi olan Toulouse Üniversitesi’nden Romain Hugonnet’e nazaran bu istikrarlı buzul kaybı ve bu kaybın giderek hızlanması, global sıcaklık artışının açık bir göstergesi.

“Buzullar, iklim krizinin bir anıtı haline geldi”

Gerçekleştirilen çalışmayla ilgili yorumda bulunan Dünya Buzul İzleme Servisi Yöneticisi Michael Zemp, “On yıl evvel, buzulların iklim değişikliğinin göstergesi olduğunu söylüyorduk, lakin artık iklim krizinin bir anıtı haline geldiler” tabirlerini kullandı.

Kelam konusu çalışma, Grönland ve Antarktika buzul katmanları dışında tüm Dünya’daki buzul katmanlarını incelemek için üç boyutlu uydu imgelerini kullanan birinci çalışma oldu. Şu ana kadar gerçekleştirilen çalışmalar buzulların ya yalnızca bir kısmını ele alıyor ya da büyük bir yanılgı hissesi bulunan yerçekimi ölçümlerini kullanıyordu.

Dağ buzullarında yaşanan kaybın iki değerli sonucu bulunuyor. Birincisi, ana su kaynağı dağ buzullarının mevsimsel erimeleri olan bölgelerdeki insanların yaşayacağı su kıtlığı. İkincisi ise bu dağ buzullarındaki kaybın okyanus sularının yükselmesine, deniz ve okyanus kıyılarındaki kentlerde su baskınları yaşanmasına neden olacak. Bu sorun, 21. yüzyılın sonlarına geldikçe kendini daha açık bir biçimde muhakkak edecek.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir